Mühendislik Sistemleri Canlılığı Evrimden Daha İyi Açıklıyor

Bu kısa tadımlık yazıda Brian Miller bilimsel materyalizmin teknik kökenlerine kısa bir giriş yapmış ve bilimsel materyalizmin resmen ölmeye başladığını göstermiştir. Kısa, tadımlık ama ilgi çekici. Yazının orjinaline şuradan ulaşabilirsiniz….

 

 

Antik çağlardan beri, bilim adamları yaşamdaki tasarımın doğal süreçlerin ürünü mü yoksa aşkın bir zihnin eseri mi olduğu konusunda tartışmaktadır. Darwin’in doğal seçilim teorisine bilim topluluğunun büyük ölçüde katılmasından sonra, ikinci görüş hakim olmuştur. Son birkaç on yılda, evrim teorisi için standart modelin hakimiyeti azalmaya başlamıştır. Son keşifler, biyologların evrimsel varsayımları tasarım temelli varsayımlarla, dil ve araştırma yöntemleriyle değiştirmelerini gerektirdi. Bu eğilim, insan yaratımlarında kullanılan aynı mühendislik motiflerinin ve desenlerinin yaşayan sistemlerde yaygın olarak bulunması nedeniyle büyük ölçüde sürmektedir. Giderek daha net hale gelen şey, mühendislik prensiplerinin evrim teorisinden neredeyse her yönü çok daha iyi açıkladığıdır. Bu sonuç, hayatın Tanrı tarafından tasarlandığı ve doğanın istenmeyen bir kazası olmadığı merkezi Hristiyan doktriniyle tam olarak örtüşmektedir.

Atomcuları Tanıtalım

Antik çağlardan beri, bilim adamları dünyadaki her şeyin sadece doğal süreçlerin ürünü mü yoksa bir üst akılın planlarından mı türediği konusunda tartışmaktadır (Lloyd 1970). İlk felsefenin antik formu atomizmdir. Takipçileri, maddenin çeşitli kurallara göre etkileşim gösteren bölünemez “atomlar” tarafından oluşturulduğuna inanırlar. Onlara göre Atomların etkileşimi, şans ve zaman, gözlemlediğimiz her şeyi ortaya çıkarmaktadır. Bu felsefi gelenek modern şekliyle bilimsel materyalizm olarak adlandırılır.

Atomistler, yaşamdaki tasarımın görünümünü açıklamak için evrim teorileri geliştirdiler. Bu teoriler, modern kulaklar için ürkütücü bir şekilde tanıdıktır. Yunan hekimi Hippocrates, MÖ 5. veya 4. yüzyılda Charles Darwin’in kendi teorisine neredeyse tamamen benzeyen bir kalıtım ve uyum modeli önerdi (Tsiompanou & Marketos 2013). Ve şair Lucretius, doğal seçimin ilkel bir formuna dayanan bir evrimsel çerçeve geliştirdi (Campbell 2004). Lucretius’un amacı, teleolojiyi (aka tasarımı) ve buna bağlı olarak herhangi bir ilahinin etkisini dünyadan çıkarmaktı.

Bu bilim adamlarının aksine  Plato ve Aristoteles gibi filozoflar, maddenin kendinde kendini canlı varlıklara örgütleyecek kapasiteye sahip oldugu iddiasını reddettiler. Bunun yerine, aşkın bir zihnin her farklı varlığın mimari planını veya tasarım mantığını hayal ettiğine inanıyorlardı. Tasarım planı, maddenin bir varlığın nihai formuna nasıl düzenleneceğini ayrıntılı bir şekilde belirlerdi. Bu şekil, dış yönlendirme olmadan hiçbir zaman ortaya çıkmamış olurdu.

Bazı bilim adamları, Aristoteles’in görüşlerinin bilimsel materyalizmle daha uyumlu olduğunu ID ile değil (Feser 2019) iddia etmişlerdir. Ancak bu tür iddialar, Aristoteles’in yazılarının yanlış okunmasından kaynaklanmaktadır (Bos 2003, 2018; Gerson 2005; Henry 2019). O, Plato gibi modern tasarım savunucularıyla bilimsel materyalistlerden çok daha çok benzerlik gösterirdi.

 

Modern Zekâ Tasarımı Teorisi

 

Antik filozofların hayatta tasarım sonucunu savunmak için kullandıkları argümanlar (Archer-Hind 1888; Aristotle 2010), günümüzdeki tasarım savunucuları tarafından da öne sürülenlere benzerlik göstermektedir. Atomistlerin tasarım kanıtlarını yok sayma gerekçesi, modern bilimsel materyalistler tarafından kullanılan argümanlara benzer (Sedley 2008). Bu çatışma, Romalılar’a Mektup’un açılış bölümünde yansıtılmaktadır; burada, Tanrı’nın “sonsuz gücü”ne dair açık kanıtların “yapılan şeyler yoluyla anlaşıldığı” belirtilmektedir (Keener 2009). Pavlus, tasarım-evrim tartışmasını bugünün devamı olarak görecekti.

Darwin, evrimsel teorinin modern versiyonunu geliştirdi ve o, antik öncüleri gibi evrimsel süreçlerin herhangi bir karmaşıklık ve ustalık düzeyinde biyolojik özelliklerin üretiminde zekâlı bir ajanın yaratıcı gücünü taklit edebileceğini savundu. Daha spesifik olarak, doğal seçilim, çevreyi bir yaratıcı ajan olarak güçlendiren bir tasarımcı yerine geçebilir ve bu da yaratıcıya ihtiyacı ortadan kaldırır. Böylece evrimciler, ne kadar kesin olursa olsun, herhangi bir tasarım kanıtını sadece sonu hedeflemeyen bir kör, yönlendirmesiz bir sürecin ürünü olarak görebilirlerdi.

 

Atomizme Dönüş

Francisco Ayala, Amerikan Bilim İlerlemesi Derneği’nin eski başkanlarından biri, Darwin’in atomist felsefi geleneğe dönüşü tamamladığından bahsetti (Ayala 2007). Ayala, Darwin’in doğal seçilim ( Natural Selection) keşfi ile organizmaların kökenlerinin ve adaptasyonlarının bilimin bir alanı olarak çıkarımı yapılabilecek bir süreç haline geldiğini iddia etmektedir. Ayalaya göre Organizmaların uyumlu özellikleri artık akıllı bir tasarımcıya ( Yaratıcıya) başvurmadan doğal süreçler sonucu, cansız dünyanın fenomenleri gibi açıklanabilirdi;

 

Darwin’in bilime en büyük katkısı, doğanın doğal yasalar tarafından yönetilen hareket halindeki bir madde sistemi olarak kavramsallaştırılması fikrini biyoloji için tamamlayarak Kopernik Devrimi’ni tamamlamasıdır. Darwin’in doğal seçim keşfi ile organizmaların kökenleri ve adaptasyonları bilimin alanına dahil edilmiştir. Organizmaların uyumlu özellikleri, artık inorganik dünyanın fenomenleri gibi, akıllı bir tasarımcıya başvurmadan doğal süreçlerin sonucu olarak açıklanabilirdi.

Biyologlar, sonraki yüzyılda Darwin’in teorisini genetik ve popülasyon genetiği ile birleştirerek neo-Darwinizm veya Modern Sentez adı verilen bir teori oluşturdu. Ancak son birkaç on yılda biyolojik bilimlerdeki gelişmeler ışığında, hayatta tasarım için tüm kanıtların bir illüzyon olduğu inancı giderek sürdürülemez hale geliyor.

 

 

 

Paylaş:

Yazar: MuratS

Gezgin, Allah aşığı, varlık bilim genel ilgi alanı- Bilim Yazarı

İlgini Çekebilir

Simdi Rabbinizin Hangi Nimetlerini Yalanlıyorsunuz (6) Goz ve Gorme Mucizesi

Gorme duyunuzu kaç paraya satardınız ? Soz gelimi sol gözünüze 2 milyon dolarlık bir teklif …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir