Darwinden Vazgecmek- Teoriye Acikli Bir Elveda 1

Yale üniversitesinde profesör olan David Gelenter Darwinizmin konunun ilgilerince çoktandır bilinen olumunu kaleme almis, bu olumun kendi zihninde hangi kanıtlar ile ve ne sekilde gerçekleştiğini de yer yer aktif yapmış. Profesor Gelenter öncelikle Darwinin yükselişini ardından kendi eleştiri noktalarını kaleme almış. Benimde sitemde bazen cevir bazen müstakil yazılarda dile getirdiğim gibi Darwin ve tesadüfi evrimcilik moleküler biyolojinin, biyokimyanin ve neredeyse hücrenin doğru dürüst bilinmediği zamanlarda ortaya cikmis bir girişimden ibarettir aslında. Yüce Allah varliginin kanitlarini ilgili kisilere gözlerine sokarcasına göstermektedir. Profesor Gelenterin yazısı biraz uzun olduğu icin bunu bir seri halinde yayinlayacagim.

 

Yazının orjinaline buradan ulaşabilirsiniz.   

 

48. Sen, Rabbinin hükmüne sabret. Balık sahibi (Yûnus) gibi olma. Hani o, (balığın karnında) kederli bir hâlde Rabbine yakarmıştı.(3) Kalem Suresi

 

Darwinden Vazgecmek- Teoriye Acikli Bir Elveda

 

Darwinist evrim, parlak ve güzel bir bilimsel teoridir. Bir zamanlar cesur bir tahmin idi. Bugün, modern dünya görüşünü tanımlayan inanca temel bir şekilde kabul edilir; bu teorinin dünyanın yuvarlak olduğu, gökyüzünün mavi olduğu veya kuvvetin kütlenin hızıyla çarpımı kadar tartışma görmeyen gerçekler kadar kesin olduğunu kabul etmek, bilimsel görüşlerde derin bir bağlılık belirtir. Bu da sizi modern entelektüel yaşamın herhangi bir alanında ciddiye alınmanın temel bir adımı haline getirir. Peki ya Darwin yanlışsa?

Ben de birçok kişi gibi Darwin’in teorisiyle büyüdüm ve her zaman gerçek olduğuna inanmıştım. Yıllar boyunca iyi bilgili, bazen parlak insanlardan şüpheler duymuştum, ancak bahçemi yetiştirmekle meşguldüm ve biyolojinin kendi kendine nasıl bakım yaptığını izlemek daha kolaydı. Ancak son yıllarda okuma ve tartışma, bu yolu kesin olarak kapatmış durumda.

Bu üzücü bir durum. Bu, herhangi bir din için zafer değil. Bu, insan zekasının bir mağlubiyetidir. Bu, dünyamızda bir güzellik fikrinden daha az, insanlığın yapılması gereken büyük, zorlu bir problem daha demektir. Ancak her birimiz, gerçeklerle barış yapmalı ve dünyayı gerçekten olduğundan daha basit yapmaya çalışmamalıyız.

Darwine Gore bir organizma ortama adapte olursa onun kanatlarında yada farklı organlarinda degisimler meydana geleilir. Ancak, onun büyük soruları cevaplayıp yeni türlerin ortaya çıkmasını açıklayıp açıklayamayacağı konusunda şüpheye yer yok. Türlerin kökeni, tam olarak Darwin’in açıklayamadığı şeydir.

Stephen Meyer’ın düşünceli ve titiz çalışması Darwin’s Doubt (2013), beni Darwin’in başarısız olduğuna ikna etti. O büyük soruyu cevaplayamaz. İki diğer kitap da aynı derecede önemlidir: David Berlinski’nin The Deniable Darwin and Other Essays (2009) ve David Klinghoffer tarafından düzenlenen Debating Darwin’s Doubt (2015), bu üçü, çoğu insanın göz ardı etmeyi tercih edeceği kaderi belirleyen bir savaş grubunu oluşturur. Birçok onlarca bilim adamının çalışmalarını bir araya getiren Meyer, Dallas’ta bir jeofizikçi olarak görev yaptıktan sonra Cambridge’de Bilim ve Kültür Merkezi’ni yöneten ve felsefe alanında doktora yapmış biri olarak evrim teorisini parça parça söküyor. Darwin’s Doubt, bir neslin en önemli kitaplarından biridir. Az sayıda açık fikirli kişi, Darwin’e olan inancını bu kitabı bitirdikten sonra muhafaza eder.

Meyer sadece Darwin’i yıkmakla kalmaz; aynı zamanda bir yerine koyma teorisi olan akıllı tasarımı (I.D.) savunur. Meyer’ın sunum şekli olarak akıllı tasarımı kabul edemiyor olmama rağmen, biyolojinin düşünceye dalmış herkesin, zor sorulara olası cevapları süzerken, bir noktada düşünmek zorunda olduğu açık ve önemli bir gerçeği seslendirdiğini gösterir. Meyer’ın açıkladığı gibi akıllı tasarım, hiçbir şekilde dini argümanlar kullanmaz, dini sonuçlara varmaz veya herhangi bir şekilde dini referans yapmaz. Ancak doğadaki tasarımın açık görünümünü açıklamak için Darwin’in görevi tam olarak buydu.

Din tamamen karşı taraftadır. Meyer ve AT ( Akilli Tasarım) savunucuları, düzenli bilimsel argümanlar sunan tutkusuz entelektüellerdir. Bazı Akilli Tasarim düşmanları, bu tehlikeli fikri sonsuza kadar bir kutuda tutmak için adil veya değil, gerçek veya değil, ad hominem ( “Ad hominem” Latince bir ifadedir ve kelime anlamıyla “insana yönelik” anlamına gelir. Bu ifade, bir argümanın ya da tartışmanın aslına değil, kişinin karakterine, geçmişine veya kişisel özelliklerine odaklanan bir tür mantıksal hata veya retorik stratejiyi ifade eder.)  veya değil herhangi bir argümanı kullanmaya hazır olduklarını gösterdiler. Bu durum, Darwinizmin artık sadece bir bilimsel teori olmadığını, aynı zamanda bir dünya görüşünün temeli ve birçok sıkıntılı ruh için acil bir din değişimi olduğunu hatırlatır.

Din konusunda konuşmaya davet edilmemiş olsa da, Meyer ve Darwin bunu istememiş  olsalar da, tartışmaya zorla dahil olur. Darwin’in dinin zarar verdiği söylenen bir konu her zaman olmuştur. Teorisinin, İncil’in yanlış olduğunu veya Yahudi-Hristiyan dini saçmalık olduğunu gösterdiği veya iddia ettiği düşünülmüştür. Ancak bu görüş, Kutsal Kitap’ın çocuksu bir ilkel okumasını varsayar. Herkes, Yaratılış’ın iki farklı hikayesinin olduğunu görebilir, biri yedi güne dayanır, diğeri Adem’in Bahçesi’ne dayanır. İncil, bize bir hikayenin iki farklı versiyonunu verdiğinde, onlar arasındaki çelişkili gerçeklerin temel dini öneme sahip olmadığı sonucuna varmak akıl kârıdır. Onların üzerinde anlaştığı gerçekler önemli olanlardır:

Tanrı evreni yarattı ve insanı buraya bir nedenle yerleştirdi. Darwin, bu ve diğer temel dini konularda hiçbir şey söylemez.

Fundamentalistler ve entelektüeller belki de sonsuza kadar bu konularda tartışabilirler. Ancak normal insanlar, Meyer ve güzel bir fikrin çöküşüyle yüzleşmek isteyeceklerdir. Birkaç tanesini detaylandıracağım, bunlardan birini (sadece biraz) detaylandıracağım. Bu, modern zamanların en önemli entelektüel tartismalarindan biridir ve bu mesele hakkında kafa yoran herkesin bunu degerlendirme ve kendi icinde yargılama gorevi mevcuttur.

 

 

Kanita Bakmak

 

Darwin kendisi, teorisiyle ilgili bazı endişelere sahipti ve zamanının en önemli biyologları tarafından paylaşıldı. Ve onu endişelendiren sorunlar yıllar içinde daha da önemli hale geldi. Yaklaşık yarım milyar yıl önceki ünlü “Kambriyen patlaması”nda, sadece 70 milyon yıl civarında olan fosil kayıtlarında birdenbire ilk hayvanlar da dahil olmak üzere çeşitli yeni organizmalar belirmiştir. Bu büyük patlama, yaklaşık üç buçuk milyar yıl öncesine, yani yaşamın başlangıcına kadar uzanan yavaş büyüme ve kısıtlı sayıda fosil dönemini takip etti; bu dönemde çoğunlukla tek hücreli organizmalar yer almaktaydı.

 

Darwin’ın teorisi, yeni yaşam formlarının sürekli dallanan, yayılan bir yaşam ağacında eski formlardan aşamalı olarak evrim geçirdiğini öngörmektedir. Bu nedenle cesur yeni Kambriyen yaratıklarının, benzer ancak tam olarak aynı kadar şık ve sofistike olmayan, Kambriyen öncesi öncüleri olmalıdır. Onlar ansızın bir grup gibi patlamamış olabilir. Her biri yakından ilgili bir öncekine sahip olmalıydı, bu da kendi öncülere sahip olmalıydı: Darwinist evrim aşamalı, adım adım bir süreçtir. Tüm bu öncüler daha da geriye giderek (uzun zaman önce) gövdeye kadar uzanan bir dizi dalın içinde bir araya gelmiş olmalıdır.

Ancak Kambriyen yaratıklarının öncüleri kayıptır. Darwin kendisi, fosil kayıtlarındaki bu eksiklikten rahatsızdı. Onların zamanla ortaya çıkacağına inanıyordu. Bazı çağdaşları (örneğin ünlü Harvard biyoloğu Louis Agassiz gibi) fosil kaydının zaten yeterince açık olduğunu ve Darwin’in teorisinin yanlış olduğunu iddia ettiler. Belki sadece birkaç yerde fosil aranmış olabilirdi, ancak doğrudan kayaçların en asagilarina kadar yapılan derin arastirmalardi bunlar ve gayet yeterli bir calismaydi. Kambriyen patlaması ortaya çıkmıştı ve bu Kambriyen yaratıklarının altında Kambriyen öncesi öncülerinin bekliyor olmaları gerekirdi – ancak bulunamıyorlardı. Aslında, Darwin’in öngördüğü yukarı doğru dallanma yapısını fosil kaydı olarak bulamıyoruz.

 

Gövdenin birçok farklı türe dallanması bekleniyordu; her türün birçok cins yaratmasını ve ağacın tepesine doğru o kadar çok çeşitlilik bulacaktınız ki ayrı filumları ayırt edebilecektiniz. Filumlar, hayvanların, bitkilerin ve birkaç başka krallığın bileşenlerini oluşturan büyük bölümlerdir (süngerler, yosunlar, yumuşakçalar, kordalılar ve benzerleri) – seçim sizin. Ancak, Berlinski’nin belirttiği gibi, fosil kaydı tam tersini gösteriyor: “ayrı filumların temsilcileri önce ortaya çıkıyor, ardından bu temel temalarda düşük seviyeli çeşitlenme”. Genel olarak, “çoğu tür, evrimsel düzene tamamen şekillenmiş bir şekilde giriş yapar ve ardından değişmeden ayrılır.” Yeni türlerin aşamalı gelişimi büyük ölçüde mevcut değildir. Hala bulamadigimiz  o eksik Kambriyen öncesi organizmalar.( Ayrıca fosil kayitlarinin. her durumda yoruma muhtaç yapılar olduğu unutulmamalıdır. )

Bazı araştırmacılar, bu kayıp Kambriyen öncesi öncülerin çok küçük veya çok yumuşak yapıda olduklarını ve iyi fosil oluşturamadıklarıgibi seyler one sürüp kanıtı geçersiz hale getirmeye calistilar.  Meyer, eski bakteri ve tek hücreli alglerin fosil izlerinin bulunduğunu belirtiyor: küçüklük başlı başına bir organizmanın fosil izi bırakamayacağı anlamına gelmez – ancak fosillerin varlığı, organizmanın yaşadığı çevre ve öldüğü günden beri geçen çağlar boyunca ilgili kayanın tarihine bağlıdır. Yumuşak yapıdaki organizmalar için hikaye benzerdir. Sert yapıdaki formların, yumuşak yapıdakilerden daha muhtemelen fosilleşeceği, ancak birçok yumuşak yapıdaki organizma ve vücut parçasının fosillerinin mevcut olduğu bir gerçektir. Kambriyen patlamasının ünlü organizmalarının öncüleri ise hala bulunamamıştır. Bununla birlikte organizmanın yaşadığı çevre ve öldüğü günden beri geçen çağlar boyunca ilgili kayağın tarihine bağlıdır. Ancak buradada hikaye aynidir, yumuşak yapılı canlılar kolayca fosillesemezken sert yapılı olanlar kolayca fosillesebilir ama bir dakika bizim elimizde bol miktarda yumuşak yapili canlı fosilide mevcuttur. Kambriyen oncesi fosiller bize süngerler gibi oldukça yumuşak yapılı canlıların fosillerini getirmisken bunları kutlayacak öncüllerin fosil kayıtları mevcut degildir.

Bu tür negatif kanıtlar asla kesin olamaz. Ancak her geçen gün genişleyen fosil arşivleri, Darwin için iyi görünmüyor. Darwin, birçok saygın paleontologa göre şimdiye kadar yanlışlanmış açık ve somut tahminlerde bulundu. Bu tahminler ne zaman geçerliliğini yitirir? Asla. Ancak her düşünen kişi kendisine şu soruyu sormalıdır: Bilim adamları bugün Darwin’e dair kanıtları mı arıyor, yoksa ona karşı çıkan kanıtları açıklamaya mı çalışıyor? Biraz her ikisi de var. Bilim adamları sadece insan, düşünceleri (diğer herkes gibi) duygularla renklendirilmiştir.

 

Resmini gördüğünüz bu uc canlıda evrimsel zaman ölçeğine Gore oldukça kısa bir sure içerisinde dünya uzerinde ayni zamanlarda boy göstermişlerdir. Bu uc canlıya bakan biri bunların birbirlerinden evrimleseyemeceklerini ve Darwinin ufak degisimler ile genel degisim prensibi ile catistigini rahatlıkla algilayabileceklerdir. Sadece tesadüfen muhteşem canlıların vukuu bulması tek başına bir handikap degildir ayni zamanda birbirlerine hic benzemeyen canlıların nasıl olurda Darwinci iddialar ile evrimlestikleri aciklanamaz durumdadır. Kanıtlar acikca gostermektedirki sanatcinin teri sanatın her yerine temas etmiştir, sanatciyi görmezden gelme çabaları artık her yönüyle komik ve oldukça bagnazcadir. Allahi Razi etmek icin bir tek hakkiniz var, ölünce bitecek. Absürt geceyarisi masalları ile temiz allaha yonelen fitratinizi zehirlemeyin. Heme bugun bagislamasi sonsuz yüce Allaha yönelin. Hayatinizin geri kalanını onun rızası icin gecirin.

 

Moleküler Biyolojinin Ortaya Çıkışı

Ancak Darwin’in başlıca sorunu moleküler biyolojidir. Onun zamanında böyle bir şey yoktu. Şimdi içeriden gördüğümüz şey, o sırada bilgisayarlar ve yazılımların içinde olduğunu bilmeden bir mobil telefon evrim teorisi geliştirmiş gibi, dijital devrimin ne hakkında olduğunu bilmeden dışarıdan gördüğü şey gibidir. Bu koşullar altında, o parlak bir şekilde başardı.

Onun zamanındaki biyoloji, doğa bilimciler içindi, laboratuvar bilim adamları değil. Doktor Dolittle bir doğa bilimciydi. (Maalesef şu anda nesli tükenmekte olan Hugh Lofting’in harika çocuk kitaplarındaki kahraman.) Doktor hayvanları severdi ve onları anlardı, doğaya dair Wordsworth veya Goethe’ninkinden çok farklı olmayan bir gözü vardı. Ancak alanın karakteri değişti ve eski teorilerin hala çalışmaması şaşırtıcı değildir.

Darwin’in teorisi anlaması kolaydır; basitliği parlaklığının ve gücünün kalbidir. Hepimiz aynı türün bireyleri arasında doğal olarak varyasyonun ortaya çıktığını biliyoruz – beyaz veya siyah koyunlar, gri güvercinler, sıkıcı ve suratsız öğrenciler ile cazibeli, kıvrak olanlar arasında. Hepimiz, bir yaratığın geleceği üzerinde hiçbir etkisi olmayan birçok varyasyon olduğunu, ancak bazılarının olduğunu biliyoruz. Ekstra sıcak yünle doğan bir koyun, muhtemelen normal yünlü arkadaşlarından daha iyi bir İskoç kışını atlatır. Bu tür bir koyun, muhtemelen normal koyunlardan daha uzun yaşayacak, eşleşmek için yeterince uzun süre yaşayacak ve üstün özelliğini bir sonraki nesle aktaracaktır. Milyonlarca yıl boyunca, küçük, hayatta kalma açısından iyi olan varyasyonlar birikir ve sonunda (diyor Darwin) yepyeni bir türünüz olur. Aynı mekanizma doğal olarak genlerin yerel çevre için uygun olanları tercih etmesine yardımcı olur – İskoçya için sıcak yün, tropikler için hafif ve rahat yün, dağlar ve çöller için diğer çeşitler. Bu şekilde bir tür (standart koyununuz) nihayetinde dört uzmanlaşmış türe dönüşebilir. Ve böylece yeni türler eski türlerden yukarı doğru dalan ağaç modelinde gelişmelidir, Darwin’in tarif ettiği gibi.

Moleküler biyolojinin ortaya çıkışı, Darwinizmi Neo-Darwinizme dönüştürmeyi mümkün kıldı. Yeni versiyon, doğal varyasyonu rastgele değişim veya üremeyle ilgili hücrelerdeki genetik bilgi içindeki mutasyonun bir sonucu olarak açıklamıyor (sadece alıntı yapmıyor). Bu hücreler genetik değişikliği bir sonraki nesle iletebilir, böylece sadece bireyin kariyerini değil, türün geleceğini de potansiyel olarak değiştirebilir.

Neo-Darwinian evrimi çalıştıran motor tamamen şans ve bolca zamandır. Moleküler biyolojinin hücresel yaşamın ayrıntılarını doldurarak, bu basit mekanizmanın gücünü tahmin etmek mümkün hale gelir. Ancak yeni yaşam formları yaratmak neyi içerir? Birçok biyolog, bunun proteinin yeni bir şeklini oluşturmak olduğunu düşünüyor. Ancak Neo-Darwinian evrim, bunu yapacak kadar yaratıcı mıdır? Yeni yaşam formları yaratmak ve evrimi ileri taşımak için rastgele mutasyon artı doğal seçim yeterli midir?

 

 

Site yazarı Notu- Yazının kalanını ikinci bolum olarak çevirip yayinlayacagim Allah izin verirse…

Paylaş:

Yazar: MuratS

Gezgin, Allah aşığı, varlık bilim genel ilgi alanı- Bilim Yazarı

İlgini Çekebilir

Yeryüzü Insan Medeniyeti Olusturacak Sekilde Yaratildi

Bu yazıyı okuyanların pek cogunun 50-60 yasinin üstünde olacagini düşünmüyorum. Ortalama yas grubunun ose 20 …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir